Scientific board

Prof. dr hab. Klaus Bachman, Uniwersytet SWPS

Prof. dr hab. Klaus Bachman, Uniwersytet SWPS

Klaus Bachmann (ur. 12 grudnia 1963 w Bruchsal) – dziennikarz, publicysta, historyk, politolog, profesor nauk społecznych, autor wielu książek o tematyce europejskiej, polsko-niemieckiej i polsko-ukraińskiej.

Urodzony w 1963 w Bruchsal, niemieckim miasteczku niedaleko granicy francuskiej. Studiował historię, historię Europy wschodniej, nauki polityczne i języki słowiańskie (rosyjski, ukraiński i serbo-chorwacki) na uniwersytetach w Heidelbergu, Wiedniu i Krakowie. Działalność publiczną zaczynał podczas studiów jako radny miejski w Bruchsal.

W 1988 osiadł na stałe w Polsce i zaczął regularnie pisać do kilku znanych gazet w Austrii i w Niemczech (Die Presse, Der Falter, die Tageszeitung). Od 1989 był oficjalnie akredytowany jako korespondent zagraniczny w Polsce, od 1992 również w Kijowie, Mińsku i Wilnie. Od połowy lat 90. pracował też dla berlińskiego “Der Tagesspiegel”, “Stuttgarter Zeitung” i “Hannoversche Allgemeine Zeitung” oraz dla kilku ogólnopolskich mediów (Rzeczpospolita, Polityka, Tygodnik Powszechny).

W 2000 obronił na Uniwersytecie Warszawskim pracę doktorską na temat konfliktu polsko-ukraińskiego w Galicji w latach 1907-1914 (Die Ruthenische Irredenta. Die ukrainische national Bewegung und die Aussenpolitik Der Donaumonarchie 1907-1914 pod kierunkiem Włodzimierza Borodzieja). Praca ukazała się drukiem w Austrii i w Niemczech.

W 2001 wyjechał do Brukseli, gdzie przez 3 lata był korespondentem niemieckich i austriackich gazet w krajach Beneluksu. W 2004 wrócił do Polski i habilitował się na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego pracą o Konwencie Europejskim i demokracji deliberatywnej. Został kierownikiem katedry politologii w Centrum Studiów Niemieckich i Europejskich im. Willy Brandta na Uniwersytecie Wrocławskim. Od 2006 został profesorem nadzwyczajnym w SWPS Uniwersytetu Humanistycznospołecznego w Warszawie w instytucie politologii, a następnie instytucie nauk społecznych. Wykłada też w Instytucie Studiów Międzynarodowych na Uniwersytecie Wrocławskim. 12 listopada 2013 prezydent Bronisław Komorowski nadał mu tytuł naukowy profesora[1].

W latach 2000-2001 oraz od 2005 jest członkiem zarządu Fundacji Batorego.

Publikuje w Polityce, Gazecie Wyborczej i w niektórych niemieckich mediach. W 2004 visiting professor w Instytucie Historii Europy Wschodniej Uniwersytetu Wiedeńskiego (w zakresie najnowszej historii Polski) i w Instytucie Nauk Politycznych (IEP) na uniwersytecie w Bordeaux (2008). Pobyty naukowe na People’s University of China (Renmin) w Bejing (2007) i w American Institute for Contemporary German Studies na uniwersytecie Johnsa Hopkinsa w Washingtonie (2007) i na wydziale prawa Uniwersytetu w Stellenbosch (RPA, 2009). Członek Central European International Studies Association (CEISA) i European Studies Association (EUSA), współpracownik Warszawskiego “Centrum Stosunków Międzynarodowych”, prezes zarządu “Fundacji na rzecz Studiów Europejskich” (FEPS).

Mieszka we Wrocławiu.

Ostatnie publikacje

  • (razem z Thomas Sparrow-Botero i Peter Lambertz): When Justice Meets Politics. Independence and Autonomy of Ad Hoc International Criminal Tribunals. Peter Lang International: New York, Oxford, Frankfurt, Zürich 2013.
  • (razem z Katarzyną Decko i Agatą Rusek): Kiedy związane ręce zapewniają przewagę. Siła przetargowa Unii Europejskiej w negocjacjach międzynarodowych. Wyd. Scholar, Warszawa 2013.
  • Polska kaczka w europejskim stawie. Polskie szanse i wyzwania po przystąpieniu do UE, WAIP, Warszawa 2006.
  • Długi cień Trzeciej Rzeszy, Atut, Wrocław 2005.
  • Repression, Protest, Toleranz. Wertewandel und Vergangenheitsbewältigung in Polen nach 1956., Atut, Wrocław 2010.
  • ” Vergeltung, Strafe, Amnestie. Eine vergleichende Studie zu Kollaboration und ihrer Aufarbeitung in Belgien, den Niederlanden und Polen. Peter Lang Int., Frankfurt, New York, Wien, Oxford 2011.
  • (razem z Aleksandrem Fatić’em): The UN International Criminal Tribunals. Transition without Justice? Routledge 2015.
Prof. dr hab. Tomasz Goban-Klas, WSIiZ w Rzeszowie, UJ

Prof. dr hab. Tomasz Goban-Klas, WSIiZ w Rzeszowie, UJ

Polski socjolog, medioznawca, nauczyciel akademicki, profesor nauk humanistycznych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Jagiellońskiego, wykładowca m.in. Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania z siedzibą w Rzeszowie, wiceminister w Ministerstwie Edukacji Narodowej i Sportu oraz członek Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.

Prof. Gunnar Heinsohn, prof. Uniwersytet w Bremie

Prof. Gunnar Heinsohn, prof. Uniwersytet w Bremie

Prof. Gunnar Heinsohn is a German author, sociologist and economist and professor emeritus at the University of Bremen. He lives in Gdańsk.

He was born on November 21, 1943 in Gotenhafen (Gdynia, Poland) to Roswitha Heinsohn, née Maurer and the late Kriegsmarine Kapitänleutnant Heinrich Heinsohn, last serving on U-438. In 1984 he received a Lehrstuhl, a tenured chair in social pedagogy at the University of Bremen.

Heinsohn has published on a wide array of topics, starting from economics, demography and its relationship with security policy and genocide, and revisionist chronology theories in the tradition of Immanuel Velikovsky.

He studied from 1964 at Free University Berlin. He graduated 1971 in sociology and gained a 1974 summa cum laudedoctorate in social sciences, Heinsohn received a second doctorate in economics in 1982.

In 1984, Heinsohn became Professor at the University of Bremen. He founded the Raphael-Lemkin-Institut für Xenophobie- und Genozidforschung, a center for comparative research in genocide and xenophoby. The center was dissolved after Heinsohn went in retreat. Heinsohn has taught at the Management Zentrum St. Gallen, at Hochschule Luzern and in demographic studies at the Bundesakademie für Sicherheitspolitik in Berlin and at NATO Defense College in Rome.

He has written various books and articles, been a regular in various media and talk shows and published entries at the Achse des Guten weblog and Schweizer Monat.

Research and publications

Economics

In collaboration with a famous colleague in Bremen, economist Otto Steiger, Heinsohn criticized the “barter paradigm” of money. Instead of money a medium of exchange to facilitate barter, Heinssohn replaced it with a property based credit theory of money that stresses the indispensable role of secure property titles, contract law and especially contract enforcement, liability and collateral to create secure, transferable debt titles that central banks will accept as collateral for issuing bank notes.

Interest is being explained as a property premium instead. The paradigm provides institutional microfoundations for monetary theories of production developed in the Keynesian tradition. Credit theories of money have existed since mercantilism but have not become the dominating paradigm in monetary theory. Besides promoting their paradigm as an alternative foundation for triggering economic development (much in line with the insights of Hernando de Soto Tom Bethell and Richard Pipes), Steiger has applied it to an analysis of the eurosystem.

While this approach has similarities with institutional economics, its major differences are a non-universalist, cross-cultural approach that is in line with results from economic anthropology (Marshall Sahlins, Karl Polanyi, Marcel Mauss and others) and strongly doubts on the “homo oeconomicus” concept. It provides instead a specific explanation of various strategies of economic efficiency become functional only in monetary economies based on property and enforceable contracts;. Heinssohn proposes a reconstruction of the connection between property, enforceable contracts, interest, credit/money and the banking system and a possible explanation for technical progress and innovation. The difference in innovativity and progress between the monetary economics of antiquity and modern times is being explained as well. Heinsohn and Steiger’s model has been discussed in some post-Keynesian circles and it has been criticized by Nikolaus K.A. Läufer.

 

Demography

Heinssohn uses demographic patterns to explain various historic events and tendencies. His work on genocide and antisemitism is strongly influenced by his demographic studies.

Youth bulge and lack of fertility

In his theory about the “youth bulge”,Heinsohn argues that an excess in especially young adult male population predictably leads to social unrest, war and terrorism, as the “third and fourth sons” that find no prestigious positions in their existing societies rationalize their impetus to compete by religion or political ideology. Heinsohn claims that most historical periods of social unrest lacking external triggers (such as rapid climatic changes or other catastrophic changes of the environment) and most genocides can be readily explained as a result of a built up youth bulge, including European colonialism, 20th century Fascism, and ongoing conflicts such as that in Darfur, The Palestinian uprisings in 1987-1993 and 2000 to present, and terrorism.

 

Historical demography

Heinsohn has discussed the origin of modern European demographic patterns (starting with an intense increase in population growth in early modern times, leading to sub-replacement fertility at the dawn of the 21st century), including an interpretation of the European witch hunts of early modern times as pro-natalist re-population policy of the then dominant Catholic Church after the population losses the black death had caused. This interpretation has received mixed responses. It has been criticized and rejected by German historians Walter Rummel, Günther Jerouschek, Robert Jütte and Gerd Schwerhoff- replies to those criticisms can be found in. A historian of birth control John M. Riddle has expressed agreement.

 

Genocide and antisemitism

Heinsohn’s contributions to genocide research include an encyclopedia of genocides, a generalized version of youth bulge theory and a new theory of Hitler’s motivation for the Holocaust. Heinsohn suggested that Hitler wished to erase—physically, intellectually and spiritually—the meaning and heritage of Judaism and Jewish ethics from Germany and its European allies by literally destroying the Jews as a people. In so far Heinsohn explained the Holocaust: as an attempt by Hitler and his Nazi cohorts to wipe out the memory and the idea of Jewish ethics. He intended to enable Germans as a people to wipe out and conquer other people and lands without being hindered by conscience or ethical norms. Hitler assumed ethical normes were brought into Western civilization on the part of the Jews – and inherited by Christianity.

On the origin of sacrifice and priest kingship in Mesopotamia, Heinsohn suggested an explanatory model based upon a catastrophist view of ancient history and a psychoanalyticinterpretation of sacrificial rituals. Heinsohn holds that the Jewish people were the first in occidental history to abolish sacrifice in the name of a general prohibition of killing, thereby providing an example to other religions still practicing sacrifice that this is unnecessary. As the Jewish prophet Hosea stated: “For kindness I desired, and not sacrifice, And a knowledge of God above burnt-offerings.”. According to this view that is in some respects similar to a psychoanalytic view, antisemitic hatred has its origins in the feelings of guilt towards the sacrificed human or animal; turning those feelings of self-hatred towards those who do not take part in the ritual of sacrifice allows for continuing with the sacrificial practice. Heinsohn contrasts Jewish abstinence from sacrifice with the Christian belief in Jesus as someone who died for the Christians’ sins, which he interprets as a regression to sacrificial practices of prehistory and as a core source of Christian-Jewish controversy.

 

Revision of ancient chronology

Heinsohn proposed a revision of ancient chronology. Taking Immanuel Velikovsky´s revised chronology as a starting point, Heinsohn went on to criticize Velikovsky’s chronology as Biblical fundamentalism, proposing an even more drastic revision that is being disputed in circles of chronological revisionists.

His work on ancient chronology, focusing on his views on the stratigraphic record, has resulted in some dramatic conclusions. Heinsohn opined that the currently accepted chronology was entrenched long before the scientific investigation of the past, based on the chronology provided in the Old Testament. He accused 19th century archaeologists of constructing their chronology around Bible synchronisms and of, more or less, following the chronology recorded by Eusebius in the fourth century, who made use of the histories of Egypt and Mesopotamia as well as the Old Testament. According to Heinsohn, bible synchronisms led to pharaos Menes and Ramesses II being dated to the 4th millennium and the 14th century, respectively. As a result, Heinsohn concluded that they created a “phantom” history of two thousand years. In contrast, Heinsohn interpreted stratigraphic evidence to suggest that Egyptian and Mesopotamian civilizations arose around 1,200 BCE, not 3,200 BCE, as the textbooks say.

Heinsohn’s ideas on ancient chronology were introduced to the English-speaking world in the Velikovskian journal Kronos in 1985. They have found support with a small number of writers and academics, most of whom are favorably disposed towards Velikovsky; amongst whom are Professor of Philosophy Lynn E. Rose, Professor of Classics at Bard College William Mullen, Professor of Art History Lewis M. Greenberg, speech writer and long-time observer of the Velikovsky scene Clark Whelton, German author Heribert Illig, and British writer Emmet Sweeney. However, his views have been severely criticized by several students of Velikovsky-inspired ancient chronology revision: Aeon editor Dwardu Cardona, New Zealand researcher Lester Mitcham, University of New Orleans Professor of History William H. Stiebing, Jr., British researcher Anthony Rees and Aeon publisher Ev Cochrane.

In 2016 Heinsohn received the Liberty Award

Main publications

  • Vorschulerziehung und Kapitalismus. Eine soziologische Untersuchung der Ursachen, systemverändernden Möglichkeiten und Verwirklichungsschwierigkeiten von Reformbestrebungen in der Vorschulerziehung des kapitalistischen Deutschland, Frankfurt 1971
  • together with Rolf Knieper and Otto Steiger:  Allgemeine Bevölkerungstheorie der Neuzeit.Suhrkamp, 1979
  • (ed.): Das Kibbutz-Modell. Bestandsaufnahme einer alternativen Wirtschafts- und Lebensform nach sieben Jahrzehnten.Suhrkamp,
  • Privateigentum, Patriarchat, Geldwirtschaft, sozialtheoretische Rekonstruktion zur Antike. Suhrkamp, Frankfurt am Main 1984 (suhrkamp taschenbuch wissenschaft 455)
  • together with Otto Steiger: Die Vernichtung der weisen Frauen. Beiträge zur Theorie und Geschichte von Bevölkerung und Kindheit.März, Herbsten 1985, 14th edition 2005
  • together with Heribert Illig: Wann lebten die Pharaonen? Archäologische und technologische Grundlagen für eine Neuschreibung der Geschichte Ägyptens und der übrigen Welt.Eichborn, Frankfurt 1990.
  • The Rise of Blood Sacrifice and Priest-Kingship in Mesopotamia: A “Cosmic Decree’?’, In Religion. A journal of religion and religions, vol. 22 (1992), p. 309–334
  • Warum Auschwitz? Hitlers Plan und die Ratlosigkeit der Nachwelt.Rowohlt, 1995
  • Eigentum, Zins und Geld. Ungelöste Rätsel der Wirtschaftswissenschaft.Rowohlt, 1996,
  • Post-Genocidal Reconciliation in Rwanda: Are there Lessons from Germany?, Bremen 1997
  • together with Otto Steiger: The Euro Debate: A Weak Bank Means a Weak Euro, in: The Wall Street Journal Europe, 1. Juli 1997
  • Lexikon der Völkermorde.Rowohlt, 1998
  • What Makes the Holocaust a Uniquely Unique Genocide?(PDF) In: ‘Journal of Genocide Research’ vol. 2,3 (2000), p. 411–430
  • Genocide: Historical Aspects,in: International Encyclopedia of the Social & Behavioral Sciences, Elsevier Science, Amsterdam 2001, p. 6153–6159
  • Söhne und Weltmacht. Terror im Aufstieg und Fall der Nationen.Orell Füssli,2003
  • together with Otto Steiger: Eigentumsökonomik. Metropolis, Marburg 2006
  • Hitler’s Motive for the Holocaust.In: Wolfgang Bialas, Lothar Fritze (eds.): Nazi Ideology and Ethics, Cambridge Scholars Publishing, Cambridge 2014, p 103–126
  • Ownership Economics: On the Foundations of Interest, Money, Markets, Business Cycles and Economic Development,Routledge, 2013 (transl. of Eigentum, Zins und Geld by Frank Decker).

Source: Wikipedia

Prof. dr hab. Iwona Hofman, UMCS

Prof. dr hab. Iwona Hofman, UMCS

Profesor doktor habilitowany nauk humanistycznych; dyscyplina naukowa: nauki o polityce, nauki o mediach, specjalność naukowa: prasoznawstwo, teoria komunikacji społecznej. Kierownik Zakładu Dziennikarstwa i Pracowni Badań nad Instytutem Literackim w Paryżu, Profesor Uniwersytetu św. Cyryla i Metodego w Trnavie, ekspert Uniwersytetu Narodowego im. T. Szewczenki w Kijowie. Dziekan Wydziału Politologii UMCS.

Prowadzi badania w zakresie publicystyki i myśli politycznej polskiej emigracji po 1945 roku, koncentrując się na dorobku Jerzego Giedroycia i „Kultury”. W kręgu zainteresowań naukowych wyróżnia ponadto problemy współczesnego dziennikarstwa, związki mediów i polityki, teorię gatunków dziennikarskich, marketing polityczny.

Realizowała kilka projektów badawczych, w tym Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (grant indywidualny, grant promotorski) oraz w ramach Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki (w latach 2015-2018 projekt: „Publicystyka Leopolda Ungera” – nr umowy 0399/NPRH4/H1b/83/2015). W 2006 roku visiting professor w Instytucie Historii Najnowszej w Poczdamie.

Pełnione funkcje:
Prezes Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej
Sekretarz Kapituły Nagrody im. Jerzego Giedroycia
Przewodnicząca Kapituły Stypendium im. Leopolda Ungera
Członek Prezydium Komitetu Nauk Politycznych PAN
Członek Prezydium Rady Towarzystw Naukowych przy Prezydium PAN
Członek zarządu Towarzystwa Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej, członkek Komisji XVI Politologii i Stosunków Międzynarodowych Oddziału PAN w Lublinie, Towarzystwa Jana Karskiego, Forum Polsko-Ukraińskiego
Członek Polskiego Towarzystwa Edukacji Medialnej, Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych, Kapituły Nagrody im. Pawła Stępki, Kapituły Nagrody im. Karola Jakubowicza, Kapituły Nagrody im. Abp. Jana Chrapka.
Sprawuje opiekę naukową nad Studenckim Kołem Dziennikarskim

Nagrody i osiągnięcia:
2013 Medal Edukacji Narodowej
2011 Srebrny Krzyż Zasługi
2010 Tytuł Kobiety Roku w kategorii Nauka przyznawany przez Kongres Kobiet
2007 Brązowy Krzyż Zasługi

PUBLIKACJE  
Monografie, rozprawy:
1. Dwugłos o PRL-u. Dzienniki polityczne Stefana Kisielewskiego i Mariana Brandysa, Wyd. UMCS, Lublin 2000, ss. 338.
2. Zjednoczona Europa w publicystyce paryskiej „Kultury”, Wyd. Morpol, Lublin 2001, ss. 126.
3. Ukraina, Litwa, Białoruś w publicystyce paryskiej „Kultury”, Wyd. Forum Naukowe, Poznań 2003, ss. 323.
4. Szkice o paryskiej „Kulturze”, Wyd. A. Marszałek, Toruń 2004, ss. 250.
5. Szkice o paryskiej „Kulturze”, Wyd. A. Marszałek, Toruń 2005, wyd. II, ss. 250.
6. Polityka, media, społeczeństwo. Studia i szkice, Wyd. A. Marszałek, Toruń 2007, ss. 249.
7. I. Hofman (red.), „Kultura” paryska. Twórcy, dzieło, recepcja, Wyd. UMCS, Lublin 2007, ss. 235.
8. I. Hofman (red.), Udało mi się mieć ciekawe życie. Księga Jubileuszowa Leopolda Ungera, Wyd. UMCS, Lublin 2008, ss. 263.
9. Polska, Niemcy, Europa. Program zachodni paryskiej „Kultury”, Wyd. UMCS, Lublin 2009, ss. 404.
10. I. Hofman (red.), Współczesne media: status, aksjologia, funkcjonowanie, Wyd. UMCS, Lublin 2009, t. 1, ss. 482, t.2, ss. 336.
11. I. Hofman, L. Unger (red.), Teczki Giedroycia, Wyd. UMCS, Instytut Literacki w Paryżu, Lublin 2010, ss. 352.
12. I. Hofman (red.), Współczesne media, wolne media?, Wyd. UMCS, Lublin 2010, t. 1, ss. 265, t. 2, ss. 196, t. 3, ss. 234.
13. I. Hofman (red.), Unia Lubelska – Unia Europejska, Wyd. UMCS, Lublin 2010, ss. 357.
14. I. Hofman (red.), Wokół idei Jerzego Giedroycia, Wyd. UMCS, Lublin 2011, ss. 118.
15. I. Hofman (red.), Studia nad dziennikarstwem, Wyd. UMCS, Lublin 2011, ss. 192.
16. I. Hofman, W. Maguś (red.), Przez Kresy i historię po obrzeża polityki, Wyd. A. Marszałek, Toruń 2011, t. 1, ss. 558, t. 2, ss. 505.
17. I. Hofman (red.), Marketing polityczny. Teoria i praktyka, Wyd. UMCS, Lublin 2011, ss. 112.
18. I. Hofman, D. Kępa-Figura (red.), Współczesne media: kryzys w mediach, Wyd. UMCS, Lublin 2012, t. 1, ss. 261, t.2, ss. 253.
19. I. Hofman (red.), Ukraiński polonofil: pamięci Bohdana Osadczuka, Wyd. UMCS, Lublin 2012, ss. 301.
20. I. Hofman, D. Kępa-Figura (red.), Współczesne media: język mediów, Wyd. UMCS, Lublin 2013, ss. 500.
21. I. Hofman, J. Maguś (red.), Obraz współczesnej Ukrainy w mediach w Polsce, Wyd. UMCS, Lublin 2014, ss. 301.
22. I. Hofman, D. Kępa-Figura (red.), Współczesne media: wartości mediów; Współczesne media: wartości w mediach, Wyd. UMCS, Lublin 2014, t. 1, ss. 287, t.2, ss. 239.
23. I. Hofman (red.), Journalist genres in contemporary mass media, Wyd.Verbum, Praga 2014, ss.231.
24. I. Hofman, J. Maguś (red.), Obraz współczesnej Ukrainy w mediach w Polsce,  Wyd. UMCS, Lublin 2014, ss. 301.
25. I. Hofman, D. Kępa-Figura (red.), Współczesne media. Medialny obraz świata, Wyd. UMCS, Lublin 2015, t. 1, ss. 316, t. 2, ss. 242.
26. I. Hofman (red.), Jan Karski. Misja kompletna, Wyd. UMCS, Lublin 2015, ss. 276;
27. I. Hofman (oprac. i posłowie) Wacław A. Zbyszewski „Zagubieni romantycy i inni”, Paryż-Kraków 2015, ss.302;
28.I. Hofman (red.),  Rosyjski łącznik: rzecz o Jerzym Pomianowskim, Wyd. UMCS, Lublin 2016, ss. 432.
29. I. Hofman, J. Maguś (red.), Obrazy Rosji i Rosjan w mediach,  Wyd. UMCS, Lublin 2016, ss. 359.
30. I. Hofman, D. Kępa-Figura (red.), Współczesne media. Media informacyjne, Wyd. UMCS, Lublin 2016, t. 1, ss. 215, t. 2, ss. 341.
31. I. Hofman (opracowanie), Jerzy Giedroyc-Leopold Unger. Korespondencja 1970-2000, Paryż-Kraków, 2016, ss. 455.
32. I. Hofman, D. Kępa-Figura (red.), Współczesne media. Gatunki w mediach, Wyd. UMCS, Lublin 2017, t. 1, ss. 491, t. 2, ss. 323.
33.  I. Hofman (red.), Kultura i jej odbiór w Polsce, Toruń 2017, ss. 298.
34. L. Unger, L’Aigle et le reste. Et le reste Vu de Bruxelles, (choix de textes et introduction par I. Hofman), Instytut Literacki Kultura, Fundacja Terytoria Książki, Paryż – Gdańsk 2017, pp. 400.

Ponadto autorka ponad 180 artykułów, recenzji i sprawozdań w czasopismach naukowych i pracach zbiorowych.

Prof. dr hab. Bogusław Nierenberg, UJ

Prof. dr hab. Bogusław Nierenberg, UJ

Dziennikarz i ekonomista, Kierownik Zakładu Zarządzania i Ekonomiki Mediów w Instytucie Kultury Uniwersytetu Jagiellońskiego. Specjalizuje się ekonomice mediów i zarządzaniu mediami, komunikacji rynkowej i reklamie. Autor 7 monografii oraz kilkudziesięciu artykułów naukowych dotyczących mediów, reklamy, zarządzania i komunikacji rynkowej, ale także dziennikarstwa oraz gatunków dziennikarskich. Najważniejsze prace to: Reklama jako element komunikacji rynkowej, Wyd. PAN, Oddział Katowice i WSZiA w Opolu, Opole 2004; Media elektroniczne w procesie komunikacji rynkowej (współautor), Wyd. WSZiA w Opolu, Opole 2005; Publiczne przedsiębiorstwo medialne, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2007; Wojna w mediach, (współautor), Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, Opole 2007; Ryszard Kapuściński. Portret dziennikarza i myśliciela, (red.) K. Wolny-Zmorzyński, W. Piątkowska-Stepaniak, B. Nierenberg, W. Furman, Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, Opole 2008. Był kierownikiem redakcji Teatru, Widowisk i Publicystyki Kulturalnej Ośrodka Telewizyjnego w Katowicach, kierownikiem Ośrodka TVP w Opolu, prezesem i redaktorem naczelnym Radia Opole SA. Zrealizował kilkadziesiąt reportaży radiowych i telewizyjnych, a także widowisk telewizyjnych, m.in. “Faust Goes Rock”, “Radość Tworzenia”. Za reżyserię adaptacji 8 opowiadań Andrzeja Warchała otrzymał uprawnienia reżyserskie. Był stypendystą Instytutu Goethego w Berlinie. Ukończył Studium Menedżerskie oparte o strukturę MBA w Szkole Głównej Handlowej w zakresie zarządzania. Jest wiceprezesem Stowarzyszenia Wigilia dla Samotnych i Bezdomnych, które od 1994 roku organizuje dla ponad tysiąca samotnych i bezdomnych kolacje wigilijne.

Prof. dr hab. Grażyna Prawelska-Skrzypek, UJ

Prof. dr hab. Grażyna Prawelska-Skrzypek, UJ

Dyrektor Centrum Edukacji Służb Publicznych i Administracji UJ, profesor nauk humanistycznych w dyscyplinie nauki o zarządzaniu. W latach 2008 i 2009 podsekretarz stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego, stały przedstawiciel Polski w Komitecie Sterującym dla Szkolnictwa Wyższego i Nauki przy Radzie Europy i członek Rady Zarządzającej Programu OECD Institutional Management in Higher Education. W latach 1997-2007 dyrektor Instytutu Spraw Publicznych UJ. Od 2010 reprezentuje Polskę w europejskiej sieci Recognition of Prior Learning i jest ekspertem Komisji Europejskiej – członkiem grupy roboczej Modernisation of Higher Education. Od 2006 r. z ramienia województwa małopolskiego jest członkiem Rady Naukowej Foundation of European Regions for Research in Education and Training (FREREF). Od początku lat 90. XX wieku zaangażowana w modernizację kształcenia uniwersyteckiego przygotowującego pracowników administracji oraz służb publicznych, a także w budowę systemu doskonalenia ich kompetencji zawodowych i wspierania kariery.

Specjalizuje się w nauce o zarządzaniu w sektorze publicznym oraz nauce o polityce publicznej. Do najważniejszych obszarów prowadzonych badań należą: planowanie i zarządzanie strategiczne w samorządzie terytorialnym, czynniki i instrumenty rozwoju lokalnego i regionalnego, współczesne instrumenty zarządzania wspomagające procesy zmian organizacyjnych w instytucjach publicznych, efektywność instytucji pulicznych, zarzadzanie projektami w organizacjach publicznych, tożsamość regionalna, samorządowe polityki społeczne – kulturalna, rynku pracy, edukacyjna, polityka rozwoju. Ostatnio skupia się na badaniu: relacji uniwersytet – regionalna polityka innowacyjna, zarządzania przejściem z uniwersytetu na rynek pracy (w szczególności w odniesieniu do absolwentów studiów doktoranckich), europejskiej i narodowej polityki Lifelong Learning – zwłaszcza w odniesieniu do uznawania kwalifikacji zdobywanych poza systemami formalnej edukacji.

Wypromowała 15 doktorów.

Ostatnie projekty badawcze:

  • 2011-2013: University Recognition of Prior Learning Centres – Bridging Higher Education with Vocational Education and Training (Leonardo da Vinci, Transfer of Innovation),
  • 2010-2011: Małopolskie Standardy Usług Edukacyjno-Szkoleniowych. 2011: Kierunki zmian polityki kulturalnej miast w roku 2009.
  • 2007-2010: Transition from University to Labour Market – The PhD’s Case Study, Ca’Foscari University of Venice, Leonardo da Vinci: 133802-LLP-2007-BE-LNW  (kordynacja i przeprowadzenie badań w Polsce).
  • 2007: Szkoły Jagiellońskie, EFS, MEN.
  • 2006-2007: Metodologia funkcjonowania Małopolskiego Obserwatorium Polityki Rozwoju, Zarząd Województwa Małopolskiego (współkoordynator, współautor).
  • 2006-2007: Zmiany organizacyjne w instytucjach rynku pracy, EFS (koordynator projektu), Min. Pracy i Polityki Społecznej (koordynator projektu).
Prof. dr hab. Teresa Sasińska-Klas, UJ

Prof. dr hab. Teresa Sasińska-Klas, UJ

ZAINTERESOWANIA NAUKOWE

  • media i polityka,
  • opinia publiczna,
  • socjalizacja polityczna,
  • zagrożenia w komunikacji.

WYBRANE PUBLIKACJE

2016. Wielkość czy autorytet? Jan Paweł II w przekazach polskich mediów podczas Jego kanonizacji, (red.) T. Sasińska-Klas, J. Olędzki. Warszawa: Stowarzyszenie Absolwentów Dzieło.

2016. Kanonizacja Jana Pawła II w 2014r. Jej medialny wizerunek w opiniotwórczych mediach drukowanych w Polsce – rok po wydarzeniu, [w:] Wielkość czy autorytet? Jan Paweł II w przekazach polskich mediów podczas Jego kanonizacji, (red.) T. Sasińska-Klas, J. Olędzki. Warszawa: Stowarzyszenie Absolwentów Dzieło, s. 98-114..

2016. Zagrożenia komunikacyjne we współczesnym społeczeństwie, [w:] Ład społeczny i jego przedstawienia, (red.) T. Nawrocki, W. Świątkiewicz. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, s.108-121

2015. The Paradoxes of Modern Communication in Old-nations States, [w:] Challenges to Representative Democracy, (ed.) R. Wiszniowski. Frankfurt am Main: Peter Lang Edition, s. 95-112.

2015. Najnowsze wyzwania w metodologii i badaniach w zakresie nauk społecznych, Politeja, nr (36)2015, s.165-179.

2014. Analiza dyskursywna i jej zastosowanie w badaniach na gruncie nauk społecznych, [w:] Odmiany współczesnej nauki o polityce, 9red.) P. Borowiec, R. Kłosowicz, P. Ścigaj, tom. I. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, s. 423-435.

2014. Mediatyzacja a medializacja sfery publicznej, Zeszyty Prasoznawcze, nr 57(218), s.162-175.

2014. Swoistość zjawisk w komunikacji medialnej i problemy w ich badaniach empirycznych, Studia Medioznawcze, nr 1(56), s.13-22.

2014. Ukraine, Russia and the EU: New Communication Order or Disorder?, [w:] Open Europe: Cultural Dialogue Across Borders, (ed.) W. Piątkowska-Stepaniak, vol. 1. Opole: Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, s. 75-89.

2014. Świadomość społeczeństwa polskiego w kontekście zmian systemowych: 1989-2014, [w:] Polska – 25 lat po wyborach czerwcowych. Konsekwencje dla sytuacji wewnętrznej i pozycji międzynarodowej, (red.) T. Astramowicz-Leyk, W. Tomaszewski. Olsztyn: Instytut Nauk Politycznych UWM, s. 24-40.

2014. Kryzys finansowy w świadomości społeczeństwa polskiego, [w:] Wielowymiarowość politologii, (red.) J. Marszałek-Kawa, A. Chodubski. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, s.239-252.

Dr hab. Robert Bęben, prof. UG

Dr hab. Robert Bęben, prof. UG

Wydział Zarządzania Uniwersytetu Gdańskiego

Dr hab. Michał Bilewicz, prof. UW

Dr hab. Michał Bilewicz, prof. UW

W 2003 ukończył studia psychologiczne na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie w 2007 na podstawie napisanej pod kierunkiem Mirosława Kofty rozprawy pt. Między potrzebą pozytywnej tożsamości a potrzebą zbiorowej autoweryfikacji. Reakcje na zagrożenie statusu grupy własnej uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w dyscyplinie psychologia specjalność psychologia osobowości. Tam też w oparciu o dorobek naukowy oraz monotematyczny cykl publikacji pt. „Psychologiczne uwarunkowania stosunków polsko-żydowskich. Kontakt międzygrupowy, kolektywne emocje moralne i mechanizm kozła ofiarnego” otrzymał w 2013 stopień doktora habilitowanego nauk społecznych w dyscyplinie psychologia specjalność psychologia osobowości.

Został nauczycielem akademickim Wydziału Psychologii UW, objął tam stanowisko profesora nadzwyczajnego.

W latach 2000–2001 redaktor naczelny pisma “Jidełe”, później przez kilka lat redaktor “Słowa Żydowskiego” oraz członek zespołu “Krytyki Politycznej”. Jego artykuł Mit “przedsiębiorstwa holokaust” (“Krytyka Polityczna” nr 1/2002), w którym zarzucał polskim środowiskom lewicowym bezkrytycznie wrogi stosunek do Izraela i powielanie antysemickich schematów, wywołał pierwszą polską debatę o “nowym antysemityzmie”[4]. Współautor “Listu warszawskiego” – interwencji w sprawie napaści prawicowych bojówek na krakowski Marsz Tolerancji w maju 2004 roku.

W swoich badaniach koncentruje się na problematyce teorii spiskowych, uprzedzeń, konfliktu międzygrupowego, zagrożenia pozytywnej tożsamości społecznej i dehumanizacji, głównie na przykładzie ksenofobii, antysemityzmu i konfliktów etnicznych. Prowadzi badania dotyczące mechanizmów pojednania po ludobójstwie w Polsce, Niemczech, Armenii, Izraelu oraz Bośni i Hercegowinie[6]. Interesuje go wpływ mechanizmów poznawczych i języka publicznego na wykluczanie mniejszości. Reprezentuje podejście empiryczne i eksperymentalne. W latach 2005–2006 był stypendystą Fulbrighta w New School for Social Research w Nowym Jorku. W 2015 otrzymał Nagrodę Narodowego Centrum Nauki w dziedzinie nauk humanistycznych, społecznych i o sztuce.

Współredaktor książek The Psychology of Conspiracy (2015), Poza stereotypy. Dehumanizacja i esencjalizm w postrzeganiu grup społecznych (2012), Uprzedzenia w Polsce (2015), oraz Trudne pytania w dialogu polsko-żydowskim (2006). Współautor pierwszych ogólnopolskich badań zjawiska mowy nienawiści[9][10]. Jego prace dotyczące psychologicznych uwarunkowań gatunkowizmu zainspirowały nurt badań nad psychologią jedzenia mięsa w psychologii społecznej[potrzebny przypis].

Wiceprezes fundacji Forum Dialogu.

Dr hab. Ewa Bogacz – Wojtanowska, prof. UJ

Dr hab. Ewa Bogacz – Wojtanowska, prof. UJ

Doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie nauk o zarządzaniu, kierownik Zakładu Zarządzania Organizacjami Obywatelskimi w Instytucie Spraw Publicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Jej zainteresowania badawcze dotyczą w szczególności współczesnych problemów organizacji pozarządowych, ich zdolności organizacyjnych, tworzenia sieci współpracy z organizacjami publicznymi oraz społeczno-kulturowych kontekstów funkcjonowania organizacji pozarządowych w społeczeństwie obywatelskim. Jej najnowsze badania dotyczą powstawania i rozwoju przedsiębiorstw ekonomii społecznej w Polsce, wspólnot mieszkaniowych oraz innych form kooperatywnego, zorganizowanego działania. Prowadzi głównie badania jakościowe, w ramach paradygmatu interpretatywnego.

Dorobek naukowy obejmuje autorstwo pięciu monografii naukowych oraz ponad stu artykułów, opracowań i ekspertyz z zakresu zarządzania organizacjami pozarządowymi i publicznymi oraz problematyki ekonomii społecznej w Polsce.

Ewa Bogacz-Wojtanowska jest wieloletnim ekspertem Fundacji Instytutu Spraw Publicznych w Warszawie oraz konsultantem w projektach badawczo-wdrożeniowych krajowych instytucji publicznych i pozarządowych, w szczególności: Collegium Civitas, Fundacji Batorego, Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, Ministerstwa Gospodarki, Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji, Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Od 2014 roku jest członkiem interdyscyplinarnej Komisji Zarządzania Kulturą i Mediami Polskiej Akademii Umiejętności.

Wybrane publikacje:

Monografie:

  • Sukces i trwałość ekonomii społecznej w warunkach polskich, 2014, Fundacja Instytut Spraw Publicznych, Warszawa.
  • Zdolności organizacyjne a współdziałanie organizacji pozarządowych, 2013, Monografie i Studia Instytutu Spraw Publicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków.
  • Współdziałanie organizacji pozarządowych i publicznych, 2011, Monografie i Studia Instytutu Spraw Publicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków.
  • Zarządzanie organizacjami pozarządowymi na przykładzie stowarzyszeń krakowskich, 2006, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków.
  • Modele współpracy lokalnych instytucji a rozwiązywanie problemów rynku pracy, 2007, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków.
Dr hab. Monika Boguszewicz-Kreft, prof. WSB

Dr hab. Monika Boguszewicz-Kreft, prof. WSB

Wyższa Szkoła Bankowa

Dr hab. Agnieszka Hess, prof. UJ

Dr hab. Agnieszka Hess, prof. UJ

ZAINTERESOWANIA NAUKOWE

  • komunikowanie polityczne,
  • mediatyzacja polityki i sfery publicznej,
  • zagadnienia dialogu obywatelskiego, przede wszystkim funkcjonowanie i rola organizacji pozarządowych we współczesnych demokracjach,
  • badania nad populizmem.

WYBRANE PUBLIKACJE

2016. Rządzący i opozycja. Partie Sejmowe i lokalne w małopolskich wyborach samorządowych 2014. Kraków: Wydawnictwo Attyka (razem z Michałem Bukowskim, Jarosławem Flisem, Agnieszką Szymańską).

2016. Dialog obywatelski w Krakowie. Formy i współdziałanie z organizacjami pozarządowymi, Nowy Targ: Wydawnictwo ToC (razem z Ewą Bogacz-Wojtanowską, Katarzyną Gad, Sylwią Wroną, Eweliną Góral)..

2015. The Polish Think Tank Scene [in:] Democracy and Media in Central and Eastern Europe 25 Years On, Bogusława Dobek-Ostrowska, Michał Głowacki (eds.), Studies in Communication and Politics, vol. 4, Peter Lang Edition, Frankfurt am Main, p. 217-234.

2015. Jak tworzyć i skutecznie działać w Radach Działalności Pożytku Publicznego. Praktyczne narzędzie dialogu obywatelskiego, Kielce: Fundacja Rozwoju Demokracji Lokalnej (razem z Ewą Bogacz-Wojtanowską, Małgorzatą Lendzion).

2015. Dialog obywatelski w Krakowie w opiniach mieszkańców i przedstawicieli organizacji pozarządowych (raport z badań). Kraków: Wydawnictwo Attyka (razem z Ewą Bogacz-Wojtanowską, Małgorzatą Lisowską-Magdziarz, Małgorzatą Lendzion, Krzysztofem Nowakiem).

2014. Mniejszości narodowe, etniczne i religijne w przekazie mediów – metodologia międzynarodowych badań porównawczych. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego (razem z Agnieszką Szymańską).

2014. Social interest representation – political parties and non-govermental organisations (NGOs) [in:], SPACE- Socio-Political Alterntatives in Central Europe, Katarzyna Sobolewska-Myślik, Dominika Kasprowicz (eds), Warszawa: Dom Wydawniczy Elipsa, p. 35-50.

2013. Społeczni uczestnicy medialnego dyskursu politycznego w Polsce. Mediatyzacja i strategie komunikacyjne organizacji pozarządowych. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego..

2011. Opcja czy osoba? Upartyjnienie versus personalizacja w wyborach samorządowych, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego (razem z Michałem Bukowskim, Jarosławem Flisem, Agnieszką Szymańską).

2009. Pomost medialny? Międzynarodowa komunikacja polityczna na przykładzie relacji polsko-niemieckich. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego (razem z Agnieszką Szymańską).

2007. Państwo a Kościół – uregulowania konkordatowe. Doświadczenia austriackie. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wersja niemieckojęzyczna publikacji: Macht des Staats, Macht der Kirche. Ein zeitgeschichtlicher Überblick zum Werdegang des Konkordats in Österreich.

Dr hab. Tadeusz Dmochowski, prof. UG

Dr hab. Tadeusz Dmochowski, prof. UG

Urodził się 9 września 1962 r. w Gdańsku. W 1988 r. ukończył historię na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego. W 1996 r. podjął pracę na Uniwersytecie Gdańskim, gdzie w 1998 r. uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce. W 2010 r. uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk społecznych w zakresie nauk o polityce na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, a w 2011 r. został mianowany na stanowisko profesora nadzwyczajnego na Uniwersytecie Gdańskim. Jest autorem ponad 90 prac naukowych, w tym 4 autorskich monografii.

Dr hab. Jan Kreft, prof. UJ (przewodniczący rady naukowej)

Dr hab. Jan Kreft, prof. UJ (przewodniczący rady naukowej)

Uniwersytet Jagielloński

Wydział Zarządzania i Komunikacji Społecznej, Instytut Kultury

jankreft.pl

Doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie nauk o zarządzaniu, prof. Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wieloletni dziennikarz ekonomiczny, korespondent zagraniczny. Dyrektor Grupy Yellow, przewodniczący rady nadzorczej Radia Gdańsk SA, były dyrektor marketingu w Polskapresse, prezes DWWS, z-ca red. naczelnego „Dziennika Bałtyckiego”, korespondent Reutersa i Gazety Bankowej.

Doradca w największych polskich firmach, autor blisko 100 publikacji naukowych i ponad tysiąca artykułów w polskich i zagranicznych mediach oraz strategii marketingowych w kampaniach marketingowych (np. dla Kancelarii Prezydenta RP).

 

Zainteresowania badawcze: zarządzanie nowomedialnymi organizacjami, władza i wpływ w nowych mediach.

Redaktor naczelny „Zarządzania mediami”, e-journal (EBSCO+), Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego).

 

 

Wybrane publikacje

Najnowsza książka: „Władza algorytmów. U źródeł potęgi Google i Facebooka”, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2019, s. 327.

Wcześniejsze książki:

  • „Facebook. Oblicza i dylematy”. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2017.
  • Koniec dziennikarstwa, jakie znamy. Agregacja w mediach, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2016;
  • Za fasadą społeczności. Elementy zarządzania nowymi mediami”, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2015.
  • Ewolucja strategii transmedialnych korpracji transnarodowych”, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2013.

Ostatnie publikacje:

  • Kreft J., M. Fydrych (2019). VI power of Google and Facebook and fake news, IGI, Hershey, Pennsylvania, US.
  • Kreft J. (2018). CSR Ratings and Contradiction of Real Comunicated Aims of Media Organisation – The Case of News Corporation, (in:) M. H. Bilgin, H. Danis, Proceeding’s of 22nd Conference EBES, Rome, May 24-26, Springer.
  • Kreft J. (2018). Władza i kultura algorytmów mediów – między reifikacją a rynkiem, „Zarządzanie w Kulturze”, tom 19, nr. 1, s. 11-28.
  • Kreft J., Batko R. (2018). The Sixth Estate – The Rule of Algorithms. Introduction, “Problemy Zarządzania, Historia organizacji: inspiracja, brzemię, ostrzeżenie”, nr 2 (68), cz. 2, Wydział Zarządzania Uniwersytet Warszawski, Warszawa, s. 190-210.
  • Kreft J., Batko R. (2017). The superfluousness of CSR in media organisations from public radio research in Poland, “Journal of Organisational Change Management”, 30(1), Emerald Publishing, pp. 91-105.
  • Kreft J. (2016). Algorithm As Demiurge. A complex Myth of New Media, in “Strategic Imperatives and Core Competencies in the Era of Robotics and Artificial Intelligence”, [in:] R. Batko, A. Szopa, IGI Global, Hershey, US. 2016. s. 146-166
  • Kreft J., Petrova M. (2016). Aggregators news sources of main portals in Poland, in “Strategic Imperatives and Core Competencies in the Era of Robotics and Artificial Intelligence”, [w:] R. Batko, A. Szopa, IGI Global, Hershey, US. S. 205-223

Ostatnie konferencje:

(zagraniczne)

  • 32nd IBIMA (International Business Information Association) Conference: 15-16 November 2018, Seville, Spain.
  • 29nd Eurasia Business and Economics Society (EBES) Conference, The Faculty of Economics Sapienza University of Rome, 2017.V.24-26 Rome.
  • World Media Economics and Management Conference 2016 (WMEMC). Fordham University. New York 2016.V.2-6.
  • 3rd International Conference on Business and Management, LAMSAD, The University of Western Australia, James Cook University, University Ottawa. Marrakech 2016.XI.24-26.

 

(Krajowe)

  • Konferencja Naukowa „Nauka i biznes – wspólne wyzwania”, Akademia Górniczo – Hutnicza, Kraków 2018.XI.29. Tytuł wystąpienia: „Attitude towards fake news and their control: acceptance and verfification”.
  • Ogólnopolska Konferencja Naukowa Rozgłośni Studenckich Radioucze(L)ni,  XI.9, Gdańsk. Wykład inauguracyjny pt. „Fake news i sztuczna inteligencja a dziennikarstwo”.
  • Konferencja Naukowa pt. „Media masowe w treściach i formach edukacji medialnej”, organizatorzy, Instytut Kultury, Uniwersytet Jagielloński, Politechnika Koszalińska, Polskie Radio Koszalin SA, Panel główny, tytuł referatu „O pożytkach oglądania Star Trek. Konwergencja mediów a sztuczna inteligencja Google i Facebooka”, Kosza1in, 5-17 czerwca 2018 r. https://www.65latradiakoszalin.pl/program
  • Konferencja Naukowa pt. „W poszukiwaniu fundamentów nauk o mediach, zorganizowana przez: Instytut Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej  Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, Wydział Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii Uniwersytetu Warszawskiego,  Komisję Medioznawczą Polskiej Akademii Umiejętności, Towarzystwo Studiów Dziennikarskich. Panel główny, tytuł referatu: „Na algorytmicznych polach post (mediów – humanizmu – konwergencji). Uwagi o przedmiocie formalnym i materialnym nauki o mediach”. Kraków 2018.III.20.
  • Konferencja pt. „Post-globalizacja?”. Panel główny, tytuł referatu: „Globalizacja korporacyjna. Gdy Facebook staje się całym światem”. 2018.V.22, Akademia Ignatianum w Krakowie.
dr hab. Dorota Piontek, prof. UAM

dr hab. Dorota Piontek, prof. UAM

Zakład Komunikacji Społecznej, Wydział Nauk Politycznych i Dziennikarstwa, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Dr hab. Dariusz Konrad Sikorski, prof. UG

Dr hab. Dariusz Konrad Sikorski, prof. UG

Wydział Nauk społecznych Uniwersytetu Gdańskiego

profesor dr hab. Stanisław Jędrzejewski

profesor dr hab. Stanisław Jędrzejewski

Akademia Leona Koźmińskiego
Dr hab. Ewa Kocój, UJ

Dr hab. Ewa Kocój, UJ

Etnografka, antropolożka kulturowa, adiunkt Instytutu Kultury UJ. Interesuje się zagadnieniami trudnego dziedzictwa i pamięci kulturowej oraz problematyką mniejszości narodowych, etnicznych i religijnych w wielu krajach Europy Środkowej i Południowo-Wschodniej. Interesuje ją również religijność przeżywana na wielokulturowych pograniczach europejskich i relacje,  jakie łączą ludzi z artefaktami,  w tym sztuką religijną i ludową (m.in. cerkwiami, ikonami, rzeźbą ludową). Obecnie prowadzi badania nad tradycyjną profesją pasterstwa w Karpatach i Bałkanach oraz osobliwym dziedzictwem kulturowym tego regionu.

Stypendystka Fundacji im. Lanckorońskich, Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, Ministerstwa Edukacji Narodowej w Rumunii i CEEPUS. Laureatka Nagrody im. A. Rojszczaka Fundacji na rzecz Nauki Polskiej. Laureatka nagrody Narodowego Centrum Kultury za najlepszą pracę doktorską z dziedziny nauk o kulturze w latach 2004-2005 w Polsce. Kilkakrotna laureatka nagród zespołowych Prorektora UJ oraz nagród za wysoką jakość prowadzonych zajęć dydaktycznych Prorektora UJ. W 2017 roku otrzymała nagrodę specjalną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za twórczy wkład w rozwój edukacji i badań naukowych.  Autorka książek: Pamięć starych wieków. Symbolika czasu w rumuńskim kalendarzu prawosławnym Świątynie, postacie, ikony. Malowane cerkwie i monastery Bukowiny Południowej w wyobrażeniach rumuńskich; Święci rumuńscy (wspólnie z J. Charkiewiczem) oraz licznych artykułów naukowych wydanych w Polsce i zagranicą. W latach 2015-2017 redaktor naczelny i redaktor tematyczny czasopisma Zarządzanie w Kulturze (14 pkt, Lista B MNiSW, ERIH PLUS). Współzałożycielka Towarzystwa Polsko-Rumuńskiego w Krakowie, członkini Komisji Bałkanistyki PAN o/Poznań,  Komisji Etnograficznej PAU o/ Kraków, Komisji Zarządzania Kulturą i Mediami PAU oraz Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego (przewodnicząca Sekcji Studiów nad Dziedzictwem i Pamięcią Kulturową). Współpracuje ze społecznościami lokalnymi w Polsce realizując projekty badawcze dotyczące dziedzictwa i pamięci miejsca.

Dr Anna Kalinowska-Żeleźnik, UG

Dr Anna Kalinowska-Żeleźnik, UG

Instytut Filozofii, Socjologii i Dziennikarstwa, Wydział Nauk Społecznych, Uniwersytet Gdański

Dr hab. Rafał Maciąg, UJ

Dr hab. Rafał Maciąg, UJ

Instytut Kultury
Uniwersytetu Jagiellońskiego

Dr Sylwia Kuczamer-Kłopotowska, UG

Dr Sylwia Kuczamer-Kłopotowska, UG

Katedra Marketingu, Wydział Zarządzania, Uniwersytet Gdański

Dr hab. Magdalena Piechota, UMCS

Dr hab. Magdalena Piechota, UMCS

1994 – magisterium „Kino i film w poezji dwudziestolecia międzywojennego”, promotor prof. dr hab. Krzysztof Stępnik

1994-1998 – studia doktoranckie przy IFP UMCS

2000 – doktorat „Obraz Stanów Zjednoczonych Ameryki w reportażu polskim okresu dwudziestolecia międzywojennego”, promotor prof. dr hab. Krzysztof Stępnik

2001-2009 – adiunkt w Zakładzie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej w Instytucie Filologii Polskiej

od 2009 – adiunkt w Zakładzie Komunikacji Społecznej na Wydziale Politologii

2014 – stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w dyscyplinie literaturoznawstwo

Specjalność naukowa: komunikacja społeczna, nauki o mediach

Zainteresowania badawcze: genologia dziennikarska (szczególnie reportaż), styl wypowiedzi dziennikarskiej, edutainment

Dr Konrad Knoch, UG

Dr Konrad Knoch, UG

Instytut Filozofii, Socjologii i Dziennikarstwa, Wydział Nauk Społecznych, Uniwersytet Gdański / Europejskie Centrum Solidarności

Dr hab. Grażyna Stachyra, UMCS

Dr hab. Grażyna Stachyra, UMCS

  • profesor UMCS, kierowniczka Zakładu Komunikacji Społecznej.
  • Doktor habilitowana w dziedzinie nauk humanistycznych w dyscyplinie językoznawstwo
  • Doktor nauk humanistycznych o specjalności komunikacja medialna
  • Adiunkt w Zakładzie Komunikacji Społecznej Wydziału Politologii UMCS w Lublinie
  • Wcieprzewodnicząca Radio Research Section w European Communication Research and Education Association
  • Redaktor Radio, Sound & Society Journal
  • Przewodnicząca Sekcji “Radio” Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej
  • Przewodnicząca Rady Programowej Polskiego Radia Lublin S.A.
  • Członkini Komitetu Redakcyjnego International Journal of Management, Knowledge and Learning
  • Absolwentka Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie
  • Absolwentka Podyplomowych Studiów Dziennikarskich na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim
  • Absolwentka podyplomowych Studiów Emisji Głosu na UMCS
  • Ma za sobą wieloletnią praktykę w radiu publicznym, społecznym i komercyjnym, trener emisji głosu dla dziennikarzy.
Dr Anna Lusińska, UG

Dr Anna Lusińska, UG

Instytut Filozofii, Socjologii i Dziennikarstwa, Wydział Nauk Społecznych, Uniwersytet Gdański

Dr hab. Magdalena Szpunar, prof. UJ

Dr hab. Magdalena Szpunar, prof. UJ

Instytut Dziennikarstwa, Mediów i Komunikacji Społecznej, Uniwersytet Jagielloński

Doktor habilitowany nauk społecznych w zakresie socjologii, specjalizacja: nauki o mediach, medioznawstwo, socjologia internetu. Autorka ponad 130 publikacji z zakresu socjologii internetu, medioznawstwa i metodologii badań internetowych. Autorka książek m.in.: „Imperializm kulturowy internetu” (2017), „Kultura cyfrowego narcyzmu” (2016), „Nowe-stare medium. Internet między tworzeniem nowych modeli komunikacyjnych a reprodukowaniem schematów komunikowania masowego” (2012). Więcej o autorce na stronie: www.magdalenaszpunar.com

Mgr Monika Hapek, UJ

Mgr Monika Hapek, UJ

Instytut Kultury Uniwersytetu Jagiellońskiego

Dr Anna Kalinowska-Żeleźnik, UG

Dr Anna Kalinowska-Żeleźnik, UG

Instytut Filozofii, Socjologii i Dziennikarstwa, Wydział Nauk Społecznych, Uniwersytet Gdański

Mgr Barbara Cyrek, UJ

Mgr Barbara Cyrek, UJ

Doktorantka na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego, absolwentka Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.

Zainteresowania badawcze realizuje w obszarze nauk o mediach.

Dr Sylwia Kuczamer-Kłopotowska, UG

Dr Sylwia Kuczamer-Kłopotowska, UG

Katedra Marketingu, Wydział Zarządzania, Uniwersytet Gdański

Mariana Fydrych, UJ

Mariana Fydrych, UJ

Dr Konrad Knoch, UG

Dr Konrad Knoch, UG

Instytut Filozofii, Socjologii i Dziennikarstwa, Wydział Nauk Społecznych, Uniwersytet Gdański / Europejskie Centrum Solidarności

Dr Anna Lusińska, UG

Dr Anna Lusińska, UG

Instytut Filozofii, Socjologii i Dziennikarstwa, Wydział Nauk Społecznych, Uniwersytet Gdański

Mgr Liwia Delińska, UG

Mgr Liwia Delińska, UG

Katedra Marketingu
Wydział Zarządzania
Uniwersytet Gdański

Dr Jacek Wojsław, UG

Dr Jacek Wojsław, UG

Instytut Filozofii, Socjologii i Dziennikarstwa, Wydział Nauk Społecznych, Uniwersytet Gdański

dr hab. Małgorzata Adamik-Szysiak, UMCS

dr hab. Małgorzata Adamik-Szysiak, UMCS

Zakład Dziennikarstwa, Wydział Politologii, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie

dr hab. Ilona Biernacka-Ligięza

dr hab. Ilona Biernacka-Ligięza

Zakład Dziennikarstwa, Wydział Politologii, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie

dr hab. Ewa Marciniak prof. UW

dr hab. Ewa Marciniak prof. UW

Instytut Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego – Zakład Socjologii i Psychologii Polityki